Tytan rozpuszcza się w żelazie γ do 0,75 % w austenicie o zawartości węgla 0,18 - 1,00 % ,w żelazie α rozpuszczalność
wynosi do 7% i maleje wraz ze wzrostem temperatury. Składnik ten posiada bardzo dużą skłonność do tworzenia
stabilnych węglików. Już bardzo małe ilości tytanu jako dodatku stopowego w stalach, zmniejszają zawartość węgla
rozpuszczonego w austenicie. Z tych względów najczęściej stosowany jest jako dodatek stopowy w stal nierdzewnych,
kwasoodpornych i żaroodpornych gdzie przeciwdziała korozji między krystalicznej.
Tytan - liczba atomowa 22, masa atomowa 47.90, temperatura topnienia 1668°C, wrzenia 3260°C,
gęstość 4,54 g/cm3 ( Encyklopedia Techniki, Wydawnictwo "Śląsk")
W roku 1797 niemiecki chemik i mineralog Martin Heinrich Klaproth (1743-1817), badając minerał rutyl odkrył nowy
nieznany pierwiastek , który nazwał tytanem. Ponieważ osiem lat wcześniej Klaproth odkrył uran któremu nadał nazwę
od odkrytej tuż przed tym nowej planety, możemy się domyślać iż nazwę Tytan, zaczerpnął z astronomii. Tytan jest
jednym z dziesięciu księżyców Saturna, jest wyjątkowym księżycem, bo najjaśniejszym.
Sześć lat wcześniej, w roku 1791, ksiądz William Gregor (1761-1817) zauważył w jednym ze strumieni Kornwalii,
piasek którego kolor odbiegał od koloru zwykłego piasku, był szary i przypomniał odcieniem proch strzelniczy.
Piasek ów wysłał do analizy do Londynu i odkrył iż zawiera tlenek żelaza oraz tlenek nieznanego pierwiastka.
Gregor nazwał piasek manaccanitem (od nazwy miejscowości i parafii Manaccan leżącej w Kornwalii ).
Klaproth doskonale wiedział o odkryci Gregora. Badając ilmenit stwierdził nawet, iż jest identyczny z piaskiem księdza
Gregora, pomimo tego to on nadał nazwę nowemu pierwiastkowi.
MetodÄ™ produkcji, jako pierwsi opracowali w roku 1887 Szwedzi, Lars Fredrik Nilson i Otto Pettersson, tytan
otrzymywany ich metodą ( redukcja czterochlorku tytanu sodem )zawierał jeszcze około 5% zanieczyszczeń.
W roku 1910, Matthew Albert Hunter (1878-1961) udoskonalając metodę otrzymał tytan o czystości 99,9 % i
określił jego własności.
Tytan bardzo wysokiej czystości otrzymali metodą jodkową , w roku 1925 chemicy: De Boer (1899 - 1971) i Anton
Eduard van Arkel, (1893 -1976).
W roku 1940, William Justin Kroll (1889 - 1973) opracował metodę techniczną, w której tytan otrzymywany jest w
postaci tak zwanej gÄ…bki tytanowej, za pomocÄ… redukcji czterochlorku tytanu magnezem.
W przypadku tytanu, kapitalne znaczenie ma stosunek wytrzymałości do ciężaru, który w przypadku aluminium
wynosi 3,7, stali wysokowęglowej – 9, stali stopowej 13 a w przypadku tytanu wynosi aż 15. Z punktu technicznego
zastosowania ma to ogromne znaczenie, ponieważ elementy wykonane z tytanu będą o około 40% lżejsze od stali,
zachowując tą samą wytrzymałość, a części wykonane z tytany zamiast z aluminium, będą miały 4 razy większą
wytrzymałość przy tym samym ciężarze.
Tytan znalazł zastosowanie przede wszystkim w lotnictwie, Dougals DC7 w roku 1952 posiadał części z tytanu o
wadze 240 kg, natomiast w samolocie Dougals DC8 z w roku 1958 części z tytanu miał już ponad 500 kg.
W metalurgii po raz pierwszy zastosował tytan w stali Robert Mushet w latach sześćdziesiątych XIX wieku, wytapiając
stop o niewielkiej zawartości tytanu. W roku 1890 A. J. Rossi (1839-1926), wytopił stal z dodatkiem rudy tytanowej i
było to początkiem stosowania tytanu w metalurgii na szerszą skalę. Żelazotytan wprowadzony do stali w ilości 0,1%
jest najlepszym środkiem do odtleniania. Natomiast w ilości 1% tworzy w stali, wraz z węglem - węglik tytanu, który
poprawia własności mechaniczne, rozdrabnia strukturę i zwiększa odporność korozyjną.
