Stale martenzytyczne odporne na korozję można utwardzać przez odpowiednią obróbkę cieplną. W praktyce służą m.in. do produkcji elementów wymagających podwyższonej wytrzymałości, twardości lub odporności na zużycie. Ich odporność korozyjna nie jest taka sama jak stali austenitycznych typu 316L.
Stale martenzytyczne – istniejące karty materiałowe
| Gatunek / oznaczenie | Grupa i opis | Karta materiału |
|---|---|---|
| 1.4021 / 2H13 / X20Cr13 | Chromowa stal martenzytyczna do ulepszania cieplnego | Zobacz gatunek |
| 1.4034 / 4H13 / X46Cr13 | Chromowa stal o większej zawartości węgla | Zobacz gatunek |
| 1.4122 / 3H17M / X39CrMo17-1 | Martenzytyczna chromowo-molibdenowa | Zobacz gatunek |
| H18 / 1.4112 i 1.4125 | Historyczny wykaz obejmujący odrębne gatunki; do rozdzielenia | Zobacz gatunek |
| 1.4057 / 2H17N2 / AISI 431 | Chromowo-niklowa, o podwyższonej wytrzymałości | Zobacz gatunek |
| 1.4313 / X3CrNiMo13-4 | Niskowęglowa martenzytyczna chromowo-niklowa | Zobacz gatunek |
| 1.4418 / X4CrNiMo16-5-1 | Wysokowytrzymała martenzytyczna chromowo-niklowo-molibdenowa | Zobacz gatunek |
Stale martenzytyczne a obróbka cieplna
Hartowanie i odpuszczanie wpływają na twardość, udarność oraz odporność na korozję. Nie można wyznaczać właściwości mechanicznych wyłącznie na podstawie oznaczenia gatunku bez uwzględnienia stanu dostawy i wymagań właściwej normy wyrobu.
Nie mylić z PH
Stal 1.4542 / 17-4PH należy klasyfikować osobno jako stal umacnianą wydzieleniowo, mimo że w pewnych stanach ma strukturę martenzytyczną. Więcej w porównaniu stali martenzytycznych i PH.