นอร์มา DIN EN 10151 – แถบเหล็กทนการกัดกร่อนสำหรับสปริง – เงื่อนไขการส่งมอบทางเทคนิค
มาตรฐาน DIN EN 10151กำหนดข้อกำหนดสำหรับแผ่นเหล็กกล้าไร้สนิมรีดเย็นสำหรับทำสปริง ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ในงานสปริงและชิ้นส่วนที่มีความยืดหยุ่นสูง มาตรฐานยุโรปนี้ได้ประสานข้อกำหนดเกี่ยวกับองค์ประกอบทางเคมี คุณสมบัติทางกล ความคลาดเคลื่อนของขนาด และวิธีการจัดส่งของวัสดุเหล่านี้
มาตรฐาน DIN EN 10151ได้รับการเผยแพร่ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2003 โดยเป็นเวอร์ชันภาษาเยอรมันของมาตรฐานยุโรป EN 10151:2002 ปัจจุบันยังคงมีผลบังคับใช้ การนำมาตรฐานนี้มาใช้มีจุดประสงค์เพื่อกำหนดมาตรฐานสำหรับแถบสแตนเลสสำหรับสปริงทั่วทั้งยุโรป ดังนั้นจึงเข้ามาแทนที่มาตรฐานระดับชาติเดิมสำหรับผลิตภัณฑ์ประเภทนี้ที่ใช้กันอยู่ก่อนการนำมาตรฐานนี้มาใช้
ในประเทศโปแลนด์ มาตรฐานนี้ได้รับการนำมาใช้ในชื่อPN-EN 10151: 2005
ช่วงมาตรฐาน:
มาตรฐานDIN EN 10151ใช้กับแถบสปริงที่มีความหนา0,1 มม. ถึง 3 มม.ซึ่งทำจากเหล็กกล้าไร้สนิมออสเทนิติก เฟอร์ริติก และมาร์เทนซิติก โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในงานที่ต้องการความยืดหยุ่นสูง ความต้านทานการกัดกร่อน และความทนทานในสภาพแวดล้อมที่ยากลำบาก
เกรดเหล็กกล้าไร้สนิมที่เลือกซึ่งอยู่ภายใต้มาตรฐาน:
มาตรฐานDIN EN 10151ครอบคลุมเหล็กกล้าไร้สนิมเกรดต่างๆ สำหรับการผลิตเหล็กแผ่นรีดเย็นแบบสปริง ตัวอย่างของเหล็กกล้าไร้สนิมเกรดต่างๆ ที่ตรงตามข้อกำหนดของมาตรฐานนี้ ได้แก่:
1. นอร์มา DIN EN 10151 เหล็กกล้าออสเทนิติก:
- X5CrNi18-10 (1.4301, AISI 304) – เหล็กกล้าไร้สนิมมาตรฐานที่มีความทนทานต่อการกัดกร่อนดีเยี่ยม นิยมใช้ในงานสปริง
- X2CrNi18-9 (1.4307, AISI 304L) – เหล็กกล้าคาร์บอนต่ำรุ่น 304 ที่มีความต้านทานต่อการกัดกร่อนตามร่องเกรนสูงขึ้น
- X2CrNiMo17-12-2 (1.4404, AISI 316L) – เหล็กโมลิบเดนัม ทนกรด ใช้ในสภาพแวดล้อมที่มีฤทธิ์กัดกร่อน
- X8CrNiS18-9 (1.4305, AISI 303) – สามารถตัดเหล็กกล้าออสเทนิติกที่มีความต้านทานการกัดกร่อนต่ำได้อย่างง่ายดาย
- X5CrNiMo17-12-2 (1.4401, AISI 316) – เหล็กกล้าทนกรดที่มีความทนทานต่อการกัดกร่อนเพิ่มขึ้นด้วยการเติมโมลิบเดนัมเพิ่มเติม
- X10CrNi18-8 (1.4310, AISI 301) – เหล็กกล้าไร้สนิมที่มีความแข็งแรงของสปริงเพิ่มขึ้น นิยมใช้ในสปริงและชิ้นส่วนยืดหยุ่น มีคุณสมบัติเด่นคือมีความแข็งสูงหลังการชุบแข็ง (Rm สูงถึง 1500 MPa) และทนต่อการกัดกร่อนได้ดี
2. นอร์มา DIN EN 10151 เหล็กกล้าเฟอร์ริติก:
- X6Cr17 (1.4016, AISI 430) - เหล็กเฟอร์ริติกที่มีความทนทานต่อการกัดกร่อนได้ดีในสภาวะที่มีการกัดกร่อนปานกลาง ใช้ในชิ้นส่วนสปริงที่มีข้อกำหนดเชิงกลต่ำกว่า
- X2CrMoTi18-2 (1.4521) – เหล็กกล้าโมลิบเดนัมเฟอร์ริติกที่มีความต้านทานการกัดกร่อนเพิ่มขึ้นในสภาพแวดล้อมที่มีคลอไรด์
3. นอร์มา DIN EN 10151 เหล็กกล้ามาเทนซิติก:
- X20Cr13 (1.4021, AISI 420) – เหล็กกล้าชุบแข็ง ใช้ในชิ้นส่วนสปริงที่ต้องการความแข็งสูงและทนต่อการกัดกร่อนในระดับปานกลาง
- X30Cr13 (1.4028, AISI 420F) – เหล็กกล้าที่มีปริมาณคาร์บอนสูงกว่า ใช้ในการผลิตมีดและเครื่องมือตัด
- X46Cr13 (1.4034, AISI 420C) – เหล็กกล้าที่มีความแข็งสูงหลังการชุบแข็ง ใช้ในการผลิตสปริงและใบมีดชนิดพิเศษ
4. นอร์มา DIN EN 10151 เหล็กกล้าดูเพล็กซ์ (สองเฟส):
- X2CrNiN23-4 (1.4362) – เหล็กดูเพล็กซ์ที่มีความต้านทานการกัดกร่อนสูงขึ้นและมีความแข็งแรงเชิงกลที่ดี
- X2CrNiMoN22-5 3- (1.4462, AISI 2205) – เหล็กกล้าดูเพล็กซ์ที่มีส่วนผสมของโมลิบเดนัม มีความทนทานต่อการกัดกร่อนสูงมาก โดยเฉพาะในสภาพแวดล้อมที่มีคลอไรด์
องค์ประกอบทางเคมี:
มาตรฐานดังกล่าวระบุช่วงที่อนุญาตสำหรับองค์ประกอบต่างๆ เช่น:
- โครเมียม (Cr): 12%–19% ขึ้นอยู่กับชนิดของสัตว์
- นิกเกิล (Ni): 8%–12% (สำหรับเหล็กกล้าออสเทนไนต์)
- โมลิบดีนัม (โม): 2% (ในเหล็กกล้าทนกรด)
- คาร์บอน (C): สูงสุด 0,12%
คุณสมบัติทางกล:
มาตรฐานนี้จำแนกวัสดุออกเป็นชั้นความแข็งแรงของสปริง โดยระบุค่าต่ำสุดสำหรับความแข็งแรงคราก ความแข็งแรงดึง และการยืดตัว ตัวอย่างช่วงค่าสำหรับเหล็กกล้า X5CrNi18-10 (AISI 304):
- ความแข็งแรงคราก Rp0,2: ตั้งแต่ 500 MPa ถึง 1200 MPa
- ความแข็งแรงดึง Rm: 700 เมกะปาสคาล – 1500 เมกะปาสคาล
- การยืดตัว: จาก 2% ถึง 8%
เงื่อนไขการจัดส่ง:
- สภาพยาก: การแข็งตัวเต็มที่ ความยืดหยุ่นสูงสุด
- สภาพอ่อนนุ่ม: เพื่อใช้ในการให้ความร้อนหรือแปรรูปพลาสติกต่อไป
- สภาพหลังการอบด้วยความร้อน: มาตรฐาน
ค่าความคลาดเคลื่อนของขนาด:
มาตรฐานดังกล่าวระบุค่าเบี่ยงเบนที่อนุญาตได้อย่างแม่นยำสำหรับความหนา ความกว้าง และความตรงของแผ่นโลหะ ซึ่งมีความสำคัญในการผลิตชิ้นส่วนที่มีความแม่นยำสูง
ตัวอย่างการใช้งาน:
- สปริงแบบแผ่นและแบบแบน
- เทปสปริงในอุตสาหกรรมยานยนต์และอิเล็กทรอนิกส์
- ชิ้นส่วนซีล, ตัวหนีบ และตัวยึด
- ส่วนประกอบในอุตสาหกรรมอาหารและการแพทย์
มาตรฐานDIN EN 10151เป็นมาตรฐานที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในยุโรปสำหรับงานทางเทคนิคที่ต้องการความแม่นยำสูง ทนต่อการกัดกร่อน และมีคุณสมบัติยืดหยุ่นที่เชื่อถือได้
