PN-EN ISO 683-2:2018-08 استانداردی است که الزامات فنی برای تحویل فولادهای آلیاژی مورد نظر برای سخت‌کاری و تمپر کردن را مشخص می‌کند.
این استاندارد جایگزین استانداردهای قبلی PN-EN 10083-1:2008 و PN-EN 10083-3:2008 شد که در 30 آگوست 2018 منسوخ شدند.
محدوده استاندارد:
این استاندارد محصولات فولادی آلیاژی زیر را پوشش می‌دهد:
- محصولات نیمه تمام شکل داده شده با فرآیند گرم مانند بلوم، بیلت یا اسلب.
- میله‌ها
- میله سیمی.
- محصولات با پرداخت تخت.
- قالب باز یا آهنگری قطره‌ای.
این فولادها عمدتاً برای تولید قطعات ماشین‌آلات تحت فرآیندهای سخت‌کاری و تمپر، سخت‌کاری ایزوترمال و سخت‌کاری شعله‌ای یا القایی در نظر گرفته شده‌اند.
این استاندارد، گریدهای مختلف فولاد آلیاژی را که برای سخت‌کاری مستقیم و سخت‌کاری شعله‌ای یا القایی مناسب هستند، فهرست می‌کند. نمونه‌هایی از گریدهای فولاد موجود در این استاندارد عبارتند از:
- C22E
- C35E
- 34Cr4
- 42CrMo4
- 50CrMo4
- 30CrNiMo8
- 20MnCr5
- 17CrNiMo6
- 16MnCr5
- 51CrV4
- 34CrMo4
- 30CrMoV9
- 40 NiCrMo6
- 36 NiCrMo16
- 20CrMo5
- 25CrMo4
- 15 NiCr13
- 14NiCrMo13-4
هر یک از این گونه‌ها با ترکیب شیمیایی و خواص مکانیکی خاصی مشخص می‌شوند که کاربرد آنها را در فرآیندهای مختلف عملیات حرارتی و تولید قطعات ماشین با الزامات استحکام خاص تعیین می‌کند.
خواص مکانیکی:
این استاندارد، خواص مکانیکی مورد نیاز برای محصولاتی با ابعاد خاص را، همانطور که در جداول مربوطه مشخص شده است، مشخص می‌کند. در موارد خاص، انحراف از این الزامات امکان‌پذیر است و باید هنگام ثبت سفارش مورد توافق قرار گیرد.
نرم افزار:
فولادهای مطابق با این استاندارد در تولید قطعات ماشین آلاتی که نیاز به استحکام و دوام بالا دارند، مانند شفت ها، محورها، چرخ دنده ها و سایر قطعاتی که تحت بارهای مکانیکی قرار دارند، استفاده می شوند.
دسترسی:
استاندارد PN-EN ISO 683-2:2018-08 به زبان انگلیسی موجود است و می‌توان آن را از فروشگاه کمیته استانداردسازی لهستان (PKN) خریداری کرد. برای درک کامل و کاربرد استاندارد، توصیه می‌شود با محتوای آن که در نشریات رسمی PKN موجود است، آشنا شوید.