Stale stopowe do nawęglania to grupa stali zawierających do 0,25% węgla i są przeznaczone do utwardzania powierzchniowego 
metodą nawęglania, lub cyjanowania ( jednoczesne azotowanie i nawęglanie ). Po nawęglaniu uzyskuje się twardą powierzchnię 
przy zachowaniu ciągliwości rdzenia w stanie zahartowanym i nisko odpuszczonym 150-180oC.
Stale do nawęglania stosowane są w przypadku potrzeby uzyskania dużej odporności powierzchni na ścieranie oraz kiedy 
konieczne jest uzyskanie dużej twardości. Największą twardość po nawęglaniu uzyskują stale w których składzie występują 
chrom i molibden.  
Części o małych przekrojach wykonuje się ze stali zawierającej chrom i mangan, duże elementy wykonuje się ze stali 
zawierającej chrom i nikiel lub chrom+nikiel+molibden. 
W znaku gatunku cyfra na początku oznacza średnią zawartość węgla w setnych częściach %, następnie litery oznaczające 
H - Chrom
G - Mangan 
N - Nikiel
M - Molibden
W - Wolfram
T - Tytan
jeśli występują cyfry po literach oznaczają średnią zawartość danego składnika w %.
Jeśli występuje litera A na końcu znaku stali, oznacza mniejszą zawartość siarki i fosforu.  
Np. oznaczenie stali 18H2N2 informuje iż średnia zawartość węgla wynosi 0,18% ,stal zawiera około 2% chromu i 2% niklu.

15HN - stal chromowo-niklowa
17HNM - stal chromowo-niklowo-molibdenowa
18HGT - stal chromowo-manganowo-tytanowa
18H2N2 - stal chromowo-niklowa
18H2N4WA,(18H2N4MA) - stal chromowo-niklowo-wolframowa
20H2N4A - stal chromowo-niklowa